Yas, sevilen bir kişinin kaybının ardından ortaya çıkabilen doğal ve kişiye özgü bir süreçtir. Yasın süresi, yoğunluğu ve yaşanma biçimi kişiden kişiye değişebilir. Üzüntü, özlem ve kayıpla ilişkili düşünceler bu sürecin doğal parçaları olabilir ve tek başına psikolojik bir bozukluk anlamına gelmez.
Yas sürecinde üzüntü, özlem, öfke, suçluluk, yalnızlık, uyku veya iştah değişiklikleri ve günlük yaşama odaklanmada güçlük görülebilir. Bu tepkiler zaman içinde farklı yoğunluklarda ortaya çıkabilir ve yas sürecinin belirli aşamaları herkes için aynı sırayla yaşanmak zorunda değildir.
Psikoterapide kayıpla ilişkili duygu ve düşüncelerin ifade edilmesine, kaybın kişinin yaşamındaki anlamının ele alınmasına ve değişen yaşam koşullarına uyum sağlanmasına alan açılır. Amaç kaybedilen kişiyi unutmak veya yas duygularını ortadan kaldırmak değil, kayıpla birlikte yaşamın yeniden düzenlenmesini ve günlük yaşamla bağın sürdürülebilmesini desteklemektir.